Minik Kedicik
Bugün işten döndüğümde markete giderken kaldırımın üstünde yatan minik bir kedi gördüm, güneşteydi. Hava da sıcaktı. Hızlı adımlarla fırladım yanına, baygın mıydı yoksa havale mi geçiyordu sıcaktan görmek için. Sonra minicik bedeninde dolanan yeşil şişe sineklerini görünce (lucilla sericata) hayvancığın ölmüş olduğunu anladım. Ağzına, yüzüne, boğazına baktım özellikle biri mi boğdu bir şey mi yaptı diye, herhangi bir iz göremedim. Bizim mahalle kedi bakan bir mahalle, ama olur ya belki dışardan biri gelmiştir diye kontrol ettim yine de. Araba çarmış da olamazdı çünkü vücut bütünlüğü yerindeydi. Kendini sevdirmezdi ama dışarı çıkarken bahçenin önünde oturur bana bakardı ben de ona laf atardım. Çocukluğa yeni girmiş bir tekirdi, kız çocuğuydu. Hem üzüldüm, hem öfkelendim; o an yine ölümden ne kadar tiksindiğimi ve nefret ettiğimi hatırladım. Sonra konuştu içimdeki ses, "Ölüm olmasa o çok sevdiğin kebabı da yiyemezdin, ataların da yiyemezdi; gelişemezdiniz. Sonra otlar da yenemezdi,...
Ben de kuzenleri(?) Rapunzel oluyorum o zaman. ♥
YanıtlaSilDoğru!
SilCan sıkıntısından burayı ueniden bir turlayayım dedim. Hello!
YanıtlaSil