BURN THE MIDNIGHT OIL ♥ DEMO
Bir başka çift protagonistli oyunla karşınızdayım. Bir vampir dedektif (Circe) veya kurt adam polisle (Dante) oynayabildiğimiz Burn the Midnight oil, 1980'lerde geçen, içinde romantizm de bulunan noir bir görsel roman. En baştan söylemeliyim ki toplam altı tane love interest olmasına rağmen üçer üçer cinsiyetlere göre kilitlenmeleri (gender locked) hoşuma gitmedi. Circe olarak oynarsam Iridis'in route'una giremiyorum mesela, kendimle eşleştirerek (heteroseksüel) oynamayı sevdiğim için de Dante olarak oynamayı tercih etmeyeceğim, yine aynı şekilde Abraxas'ı Dante olarak romance'lemeyi tercih eden biri de bunu yapamayacak mesela. O yüzden şu oyunlardaki gender lock mantığını hiç sevmiyorum.
Demoya karakterimizi seçerek başlıyoruz, ağırlık olarak Circe'nin kısmınından bahsedeceğim. Dante'yi de size bıraktım. 1986 yılında süpernatürel varlıklar olarak yaşamımızı sürdürürken bir yandan da mesleğimizi icra ediyoruz. Circe de bir dedektif. Neredeyse her gece, onu dönüştüren ve uzun yıllarını beraber geçirdiği efendisini rüyasında görüyor ve onu düşünmeden bir günü (Ya da gecesi demeliyim.) geçmiyor. Kim veya nasıl göründüğünü bile bilmiyoruz ama gerçekten çok ilgi çekici bir adam kendisi.
Circe'nin beraber çalıştığı iş arkadaşı Edgar, diğer karakterlere göre daha sade bir tarza sahip olmasına rağmen ilgimi çekmeyi başardı. Kendimi Bella'yı oldukça sıradan, çok da güzel bulmayan ama ona çekilen Edward gibi hissettim. Vampirlerin insan çekiciliği diye bahsettiği şey bu sanırım. Seçimlerle Circe'nin kişiliğini de belli bir yere kadar kontrol edebiliyoruz. Burada Edgar'ın kucağına çıkmasını ben istedim mesela, yerine göre ikna edici veya zor kullanan korkutucu bir vampir de olabiliyoruz.
Circe'de romantizm olarak iki erkek ve bir kadın seçeneğiniz var. Yukarda görmüş olduğunuz bey Abraxas ve tam oyun çıktığında yüzde doksan ilk oynayacağım route ona ait olacak. Zaten geriye bir tek Edgar kalıyor, Nocturne'ün route'unu hiç merak etmiyorum ne yalan söyleyeyim, ama çizimini her karakterinki gibi çok beğendim. Kendisi yazının kapağındaki kadın ve bir cadı. Dante'nin route'undaysa üç erkek var. (Iridis, Raoul, Zeno.)
Abraxas oldukça soğuk bir karakter ama her zamanki gibi ne diyoruz? Yemezler. İçinde patlamaya hazır bir volkan var ve bunu Circe açığa çıkaracak. Vakalarda kendisi Circe'ye yardım ediyor ve kabuğunu kırmak için dört gözle beklediğim bir kişi. Ayrıca en sevdiğim renk kombinasyonuna sahip bir karakter. Mor + siyah = ihtişam.
Iridis'le karşılaşmamız çok kısa sürüyor yine de üstümde etki bırakmayı başardı. Adı gibi yaldır yaldır parlayan bir ağabeyimiz, ben de renkli ve parlak şeyleri çok severim. (Acaba önceki hayatımda karga mıydım? ajsfjajkg) Aynı zamanda çok soğuk -Abraxas soğuğu gibi değil, cidden buz kesen cinsten- ve korkutucu biri. Circe'nin route'unda olmadığı için bir kez daha ağlıyor ve diğer kişiye geçiyorum.
Iridis'ten geçince biraz sönük kaldı farkındayım. Raoul da bizim gibi bir polis ve çalışma arkadaşımız, hatta partner olarak beraber vakalara bakıyoruz. Bana biraz fazla Dante'ye yamanmaya çalışıyor hissiyatı verdi.
Yani ters durunca kanın nereye gitmesini bekliyordun ki...
Olmazsa olmazımız kötü sonlar da var tabii. Red Embrace Hollywood'la yarışır mı onu bilemem ama bundan da karanlık sonlar bekliyorum; hatta iyi sonları bile karanlık bekliyorum. Umarım öyle olur. Bazı oyuncular şikayet etse de bu tarz oyunlarda iyi son diye bir şey olamaz zaten, karakterlerin her biri ayrı boka batmış ve işlenen dünya da karanlık. O yüzden bu tarz oyunlarda en iyisi bittersweet sonlar. Ama o insanları da anlayabiliyorum, saatlerce oyunu oynayıp sevdikleri karakterle mutlu sona eremeyince sinirleniyorlar tabii.
Yorumlar
Yorum Gönder